Cmentarz na Rossie i to co zostało przeoczone.

Cmentarz.
Cmentarz na Rossie został założony w XVIII wieku. Ilu tam wybitnych Polaków spoczywa, nie zliczę.  Nazwiska znane z historii Polski i Litwy, znani naukowcy , historycy , poeci, żołnierze. Ludzie przeróżnych zawodów, uwiecznieni w dziejach obu państw.
Dziwny to cmentarz. Teren, na którym leży, nie jest płaski. Czasem , chodząc po tym cmentarzu, zastanawialiśmy się , w jaki sposób chowano tam zmarłych.

Neogotycka brama Cmentarza.

Pod górkę,

i z górki.

Właśnie o to mi chodzi. Mało jest płaskiego terenu.

Jakże wymowny gest.
Jest też w Wilnie secesja. Zauważyłam ją dopiero robiąc przegląd całości. Niestety, była widoczna wyłącznie podczas jazdy autokarem. Wąskie ulice uniemożliwiły zrobienie dobrych zdjęć. Trochę jednak pokażę, ale możliwe, że zdjęcia będą nieco rozmazane.

Wszędzie  nad jezdniami takie "ozdoby".

Mały domeczek z wielkim zadęciem.

Wielkie jajo na postumencie. W tle ,dość skromna secesja.

Sobór Przeczystej Bogurodzicy w Wilnie. Pierwszy powstał w 1346 roku. Tam w 1513 roku, została pochowana żona Aleksandra Jagiellończyka, Helena Moskiewska. Ostatni z 1868 roku w/g projektu Aleksandra Riazanowa i Nikołaja Czagina, stoi do dziś. Teraz to chyba po prostu cerkiew.

Jakieś stare pozostałości po poprzedniczkach.

Filharmonia Narodowa Litwy.

Brama kompleksu: Klasztoru Bazylianów i Cerkwi św. Trójcy.

Zamek Dolny, część której nie pokazywałam i widok na Basztę Giedymina.

Baszta w zbliżeniu. Chyba będę musiała pojechać tam po raz trzeci.

Znalazłam jeszcze jeden fragment  murów obronnych.

To całkiem współczesne, nie wiem na dachu czego zostało  umieszczone. Mnie się podoba.

Wyjeżdżamy z Wilna bogatsi o to, co tym razem udało mi się uwiecznić. Mam nadzieję, że bardzo się nie nudziliście oglądając moje zdjęcia.
Cmentarz i dwa zdjęcia ze Starówki nie są robione z jadącego autokaru.
Pa:)

"Jedyny taki"

Hasło reklamowe wszystkim znane, ale też  doskonałe określenie Kościoła św.Piotra i Pawła w Wilnie.
Mam teraz mały kłopocik, czy opisywać Wam historię i autorów powstania i ozdabiania kościoła , czy wszystko po prostu pokazać na zdjęciach. Trudny wybór.
Kościół w obecnym kształcie z klasztorem Augustianów,  powstał w II połowie XVII wieku kiedy "panował" barok. Ufundował go Michał Kazimierz Pac , hetman wielki litewski  i  znaczący magnat , jako wotum za pomyślne zakończenie wojny z Moskwą i oswobodzenie Wilna.
Poczytajcie w Wiki, przepisywać nie ma sensu. Będą zdjątka .
Nareszcie w tym roku byliśmy w Wilnie w dzień powszedni i nie było ślubów. W ubiegłym roku sobota,  praktycznie zero robienia zdjęć wewnątrz.

Kościół św. Piotra i Pawła na Antokolu. Kupił Antokol oczywiście Michał Kazimierz Pac;)
Było deszczowo, ale właśnie przestało padać. Po chodniku snuła się  zmoknięta wrona siwa.

Kościół jest ozdobiony sztukateriami i rzeźbami z białego stiuku. Przedstawione są sceny biblijne, mityczne,  historyczne, alegorie. Postaci jest ponad 2 tysiące. Niemała grupa. Wszystko to wygląda jednak świetnie, ponieważ jest wyłącznie białe. Jest kilka obrazów czy malowideł ściennych, ale nie psują one urody wnętrza kościoła. Przed skromnym ołtarzem głównym wisi kryształowy żyrandol w kształcie łodzi, na pamiątkę zatonięcia statku z zamówionym we Włoszech, ołtarzem głównym z kolumnami z kryształu. Ambona też niczego sobie.

Kryształowy żyrandol, kościół był nieoświetlony, ledwo go widać.

Organy.

Ołtarz główny.

Boczny, w lewej nawie.

Teraz część postaci jakie udało mi się sfotografować. Nie wszystko jest tak, jakbym chciała, ale pokażę maksymalną ich ilość.

Pamiętajcie, lewy klawisz myszy - powiększenie;)

Jedna strona.

Druga strona.

Środek. Cały kościół jet pełen przeróżnych opowieści czy legend. Są one rozmieszczone w nawach bocznych przy oknach , ale też i w innych miejscach.

Tyle mogę pokazać. Zdjęć mam znacznie więcej, ale bez przesady. Czas ciągle nas gonił. Pstryk zdjęcia i idziemy dalej. Jak mi się udało zrobić ich aż tyle?

Nasza znajoma, nieco przemoczona.
Pa:)
Dodam fragmenty z Wikipedii.
Oto one:
"...Budowę rozpoczęto w 1668 roku, po poświęceniu kamienia węgielnego (przywiezionego z Krakowa) przez biskupa wileńskiego Aleksandra Kazimierza Sapiehę. Kościół został zbudowany według projektu krakowskiego architekta Jana Zaora, jednak kierował on pracami do roku 1672, kiedy zastąpił go najprawdopodobniej Giovanni Battista Frediani. Około 1675 zakończono budowę bryły kościoła, odprawiono w nim pierwsze nabożeństwo. Wówczas też rozpoczęły się prace dekoratorskie, których efektem były wyjątkowe sztukaterie autorstwa Pietro Perettiego oraz Giovanniego Gallego (ukończone ostatecznie w 1684), a także malowidła iluzjonistyczne Michelangelo Palloniego...."
"... O szczególnym miejscu świątyni w historii sztuki polskiej decyduje jednak nie jego architektura, ale wystrój, który niemal w całości stanowią wyjątkowej klasy sztukaterie.... " ,"... Oryginalnym elementem jest również, umieszczony w kruchcie, wielki bęben litewski (litaur) przywieziony przez hetmana Paca spod Chocimia po bitwie w 1673.
W kościele nie ma głównego ołtarza, w jego miejscu znajduje się obraz pędzla Franciszka Smuglewicza przedstawiający pożegnanie św. św. Piotra i Pawła, obok widoczne są cztery rzeźby proroków: Daniela, Jeremiasza, Izajasza i Eliasza, dłuta Kazimierza Jelskiego."
Doczesne szczątki fundatora złożono  pod progiem świątyni. Potem zostały przeniesione do wnętrza.
Tyle  z Wiki.

Płomienisty, Niderlandzki,Wileński.

Wiecie czego dotyczą te przymiotniki? Gotyku!

Kościół  św. Anny w Wilnie, niewielki, 22x10 metrów,  jest właśnie w tym stylu. Stoi nad rzeką Wilejką przy kościele Franciszkanów Obserwantów zwanych Bernardynami. (Ale się podszkolę!)

Jest tak piękny, że zapiera dech. Zaparło go i Napoleonowi. Mimo niewielkich rozmiarów  kościoła, jako trofeum jakiekolwiek, do wywiezienia się nie nadawał.  Napoleon "ukarał" kościół i na kilka lat zrobił z niego magazyn wojskowy. Profan jeden.

Dziwnie usytuowany, że albo z daleka poprzez drzewa go widać, albo z bliska i wtedy w kadrze się nie mieści;(

Z boku. Powstał na przełomie XV i XVI wieku. Ufundował go król Polski, Aleksander Jagiellończyk, jako kaplicę przy zespole kościelnym Bernardynów. Rodzajów użytych do budowy cegieł, nie wymienię.
Znowu to samo, co źródło, to inna wersja. Według innej wersji wybudował go gdański budowniczy Michał Enkinger, przysłany przez Radę Gdańska na prośbę króla. Dlatego ten rodzaj gotyku zwie się również gdańskim.

Na pierwszym planie  neogotycka dzwonnica z XIX wieku, nawiązująca do późnego gotyku kościoła.

Stojący tuż obok kościół Bernardynów. Na pierwszym planie pomnik Adama Mickiewicza.
Kościół wybudowano w XV wieku, podobno w miejscu Krzywego Grodu/Zamku spalonego podczas wojny domowej w 1390 roku. Ufundował go Kazimierz Jagiellończyk,  król Polski.

Od frontu. Nie bardzo jest jak zrobić mu zdjęcie.

Podwórzec. Mury gotyckie, grube i potężne, mogły spełniać funkcje obronne. Jak ja lubię takie obrazki.
Chyba w poprzednich wcieleniach żyłam również w tamtych czasach.

Okno i fragment ściany z bliska.
To tyle.
Pa:)