Bosfor.

    Ile razy sięgam do opisów miejsc z długą historią, tyle razy napotykam rzeczy zupełnie mi nieznane, nowe dla mnie. Pewnie nie tylko dla mnie. Mnie one fascynują, a właściwie fascynuje mnie odkrywanie nieznanej ogółowi, przeszłości .
Bosfor,  to w tłumaczeniu znaczy tyle co  przeprawa dla bydła. Tak, tak, bo kiedyś w tym miejscu  płynęła rzeka. Obecnie jej dolina  jest zalana przez wody morskie.
Dziwna jest historia i najczęściej nas zaskakuje , tak jak zaskoczyła Henryka Schliemanna. Nie będę pisała o nim, bo już dawno to zrobiono, jednak, gdyby nie jego wyobraźnia, Troja ciągle uważana byłaby za wymysł Homera. Za mit i legendę.
Turcja, jak wiecie, jest miejscem aktywnym sejsmicznie, leżącym na styku czterech płyt tektonicznych, euroazjatyckiej, afrykańskiej, arabskiej i irańskiej.  W związku z tym jej ukształtowanie , na przestrzeni tysięcy lat, ulega pewnym zmianom. Dzieje się to szybciej niż w innych miejscach, nieaktywnych sejsmicznie, jak na przykład Polska.
Bosfor też miał prawo do takich zmian. Leży na styku Europy i Azji.  Łączy Morze Czarne z Morzem Marmara a wraz z Cieśniną Dardanele z Morzem Egejskim. Posiada też własną zatokę, Zatokę Złotego Rogu, nad którą leży najstarsza część Stambułu.
Płyną Bosforem  dwa prądy morskie. Jeden powierzchniowy ze słodszą wodą z Morza Czarnego, na południe i przydenny ,słony, w przeciwnym kierunku, z Morza  Marmara,  na północ.
Długość Bosforu to ok. 30 km.
Szerokość : 0.7-3,7 km.
Głębokość: 30-120 m ( w torze wodnym).
Napisałam o Bosforze, bo jego historia jest bardzo ciekawa . Związana od wieków z Grecją, Rzymem, niegdysiejszym Konstantynopolem, a w ostatnich 500 latach również  ze Stambułem i Turcją.  Napisałam też dlatego, że płynęłam statkiem wycieczkowym po Bosforze:))) Duża rzecz. Nie chodzi mi o stopień trudności, ale o widoki po obu stronach Bosforu i o moje wrażenia.

To mapa z ujściem Zatoki Złotego Rogu do Bosforu . Jaskrawo różowe kropki, to trasa wycieczki.
Jasnozielony kwiatek z różowym  środkiem , to wysepka na wodach Bosforu, blisko azjatyckiego brzegu. Jeśli w ogóle takie odległości można określić słowem "blisko":) Opiszę co zdołam. Jak również legendę  związaną z tą wysepką.

Wieża Galata. Pokazałam ją w poście z 7 grudnia ub.roku, lecz na innym zdjęciu.
Stała tu już w V w. n.e. Prawdopodobnie wybudowana przez Genueńczyków. Była fragmentem umocnień. Jej pierwotna wysokość, to 140 metrów  n.p.m. Pełniła rolę więzienia jak i wieży obserwacyjnej.Obecną formę nadano jej w połowie XIV wieku, ma 61 metrów wysokości.

Most Galata. Z moich obserwacji wynika, że głównie dla pieszych. Galata to również nazwa dzielnicy miasta. Nazwa ze starym rodowodem. Napiszę o tym w następnym poście.
Są też mosty wyłącznie dla pojazdów. Za przejazd pobierana jest opłata. Wiecie jaka jest długość tych bosforskich mostów?  Ponad 1,5 kilometra.

Z drugiej strony.

Opływamy dzielnicę Galata i wypływamy na Bosfor.

Meczetów jest tam mnóstwo. Jak pewnie wiecie, jeden od drugiego musi stać w odległości słyszalności głosu muezzina innego meczetu.

Następny meczet.

Pokazuję teraz pałace mające niegdyś inne przeznaczenie niż obecnie. To jest teraz, o ile się nie mylę, szkoła prywatna.
W dziewiętnastym wieku, a może i wcześniej, kiedy rozpoczęła się moda na posiadanie pałaców, wykwintnych siedzib nad Bosforem, budowali sobie tu rezydencje możni ówczesnego świata.

Zobaczcie jakie jest ukształtowanie terenu.

Wybaczcie mi czasami krzywe zdjęcia, ale płynęłam statkiem. Czasem jak fala podrzuciła, to nie było siły. Na Bosforze jest olbrzymi ruch. To jest pawilon, już na terenie , na którym znajduje się pałac sułtana. Z lewej strony stoi wieża zegarowa.

Tak wygląda. (Zdjęcie z przewodnika po Stambule. Wyd.ARD )

Po lewej stronie  brama do sułtańskiego pałacu Dolmabahce  i początek tegoż.

To widok budynku głównego i fragmenty skrzydeł pałacu.

To budynek główny w zbliżeniu. Pałac ten , został wybudowany za ciężkie pieniądze. Dosłownie. Sułtan płacił bowiem złotem liczonym w tonach! Było ich , o ile się nie mylę, ponad dwadzieścia. Wyobrażam sobie jak jest wykończony w środku. Obecnie jest tam muzeum.

Wiele z tych pałaców wykupiły hotele. Prowadzą tam swoją działalność. Są to jedne z najdroższych hoteli na świecie.

Nie wiem co to jest. Wiem jednak, że na europejskim brzegu, poza pałacami, budowano również ambasady. I o ile się nie mylę, obecnie jest w nim remont.

Dalszy ciąg poprzedniego zdjęcia.

Przy takiej ilości obiektów, nazw wszystkich nie sposób zapamiętać.

Czyżby obecnie był to bank?

Na razie tyle.
Pa:)

Przepisy?

Od dawna blogger ograniczał wielkość publikowanych przez nas zdjęć.
Teraz robi coś, wbrew własnym zaleceniom.
POWIĘKSZA nasze, zmniejszone już, zdjęcia. Napiszę, co o tym myślę.
To jest głupi pomysł !!!
Najgorszy z możliwych. Zmniejszone przeze mnie zdjęcia , nie zawierają już wielu szczegółów.
W takiej postaci powiększenie jest karykaturą tego , co chcę pokazać. Wszystko mija się z celem. Wiem, że chodzi o ilość pikseli.  Tylko po diabla to powiększać ?
No to na tyle, bo za chwilę szlag mnie trafi!
Pa:)

Wspomnienie zimy.

Będzie zdjęciowe wspomnienie, chociaż ostatnia zima, która jeszcze trwa, była wyjątkowo lekka.
Czy jeszcze wróci? Nie wiem.

Wschód słońca. Nie rozumiem, dlaczego kolory oryginału, różnią się od  tu pokazywanych.

 Też wschód.

Zachód słońca.

To wschód. Nie wiem dlaczego, ale jesienią i zimą , te dwa zjawiska mają spektakularny charakter.

Niebo jaśnieje.

Czerwieni się nieco.

I żółci.

Blednie.

Za chwilę wszystko zniknie.

To już zachód słońca 2014 r.

Styczniowy śnieg.

Uroda zimy.

Zima pokazuje co potrafi.

To wszystko.
Mam sporo materiału na wiele postów. Muszę się z nim uporać. Jest też zaległy Sandomierz i sporo Turcji, o dniu powszednim nie wspominając.
Wschody i zachody słońca, fascynują mnie zawsze.
Pa:)

Suplement do posta p.t. "Hipodrom"

Zapomniałam o doskonałej lekturze, jaką były i są, książki profesora Aleksandra Krawczuka.
Dwa dni  po napisaniu poprzedniego posta, przypomniałam sobie o nim i o tym, że kiedyś książki prof.Krawczuka kupowałam , o ile dało się je upolować w księgarni.  Odszukałam  zapomniane zdobycze.
Należy przypomnieć, że Pan profesor nie powtarzał zasłyszanych treści, tylko dochodził do własnych wniosków metodami naukowymi.
W książce p.t. "Ostatnia olimpiada" jest również wzmianka o Hipodromie w Konstantynopolu (dawnym Bizancjum, czy może w obecnym Stambule).
Jest też krótki opis tego miejsca. Krótki, ale na tyle długi, że w całości przytoczyć tu się nie da.
Zostałam pokarana cechą dokładności!  W żaden sposób nie mogę tego z siebie wyrwać,  wszystko Wam przedstawię:)
No to lecimy!
Wiecie co to jest "spina"?  To kręgosłup, tak w dawnych czasach określano środkową linię hipodromu. Hipodrom to nazwa grecka, Rzymianie mówili na to "cyrk".

                                                         zdjęcie z internetu.
Wzdłuż tej środkowej linii ustawiano na hipodromie różne  pomniki, monumenty czy rzeźby, żeby widzowie mieli co oglądać i nie nudzili się zbytnio w czasie przerw.

                                                          zdjęcie z internetu.

Według profesora Krawczuka, hipodrom miał 400 metrów długości i 120 metrów szerokości. Miejsca do siedzenia były na początku istnienia hipodromu drewniane, później kamienne. Ilość miejsc siedzących pozostała bez zmian. Zewnętrzne ściany opierały się na łukach. Ze szczytu tych ścian, a raczej hipodromu, rozciągał się piękny widok na Bosfor.
Zainteresowała mnie spina, a raczej to, co się na niej znajdowało. Chcę napisać o trzech monumentach-pomnikach, które znajdują się tam również obecnie. Może nie tylko o nich?
Bardzo nie chciałabym zacząć dzielić włosa na czworo. To jednak byłaby klęska.  Jednocześnie, od dziecka zakochana w antyku, nie umiem się od tego powstrzymać.  Lubię to. Dociekać, zgłębiać , dowiadywać się więcej.
Zatem...
Obelisk egipski. Wykonany z porfiru, przywieziony do Konstantynopola, leżał przez jakiś czas w zapomnieniu.  Muszę dodać, że porfir, to skała magmowa. Jego kopalnie znajdują się w jednym miejscu na Świecie, w Egipcie.   Pokazałam  zdjęcie tego obelisku w  poprzednim poście. Gdzieś wyczytałam, że to fragment zaledwie, jego najwyższa część. Lecz pewności nie ma nikt.

To podstawa tego obelisku, wykonana już w Konstantynopolu. Przedstawia cesarza Teodozjusza  oglądającego wraz z rodziną, zawody na Hipodromie. Zdjęcie z internetu. Mam własne, ale nie są dostatecznie wyraźne.

Napisy pod poprzednio pokazaną płytą.Czasami tekst bywał zmieniany, w zależności od kaprysu władcy. Zdjęcie z tego samego źródła.
Jestem zła na przewodniczkę, która tak niewiele nam mówiła o wszystkim co widzieliśmy. Brak konkretnych informacji spowodował, że nie robiłam zdjęć temu, czemu powinnam. Nawet jeśli zdjęcia mam, to zrobione przy okazji fotografowania zupełnie czegoś innego.

Obelisk murowany, bo tak jest nazywany, też go pokazałam w poprzednim poście.
Teraz pokażę jego fragment i opiszę co widzicie.

Widoczne na zdjęciu otwory w tym obelisku, są pozostałością po mocowaniach płyt z brązu. Pierwotnie był nimi pokryty cały obelisk. Zostały one zrabowane w czasie IV wyprawy krzyżowej. Przypuszczalnie w roku 1204. Tylko ta krucjata objęła  Konstantynopol.
Mogłabym napisać tu i o krucjatach, ale to nie miejsce na takie opisy. Chociaż czasem myślę, że może powinnam? Wiele by to wyjaśniło.
Kolumna wężowa, czy też "żmijowa". Również o niej pisałam. Dodam tylko, że części wykonane ze złota, zostały z niej usunięte, bodaj w czasach starożytnych,  i przetopione na coś innego. Głowy odpadły już za czasów tureckich. Jedna znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Stambule, druga- w British Museum w Londynie.  Wiecie od czego wywodzi się nazwa miasta, STAMBUŁ? Od zniekształconego przez Turków słowa, czy może słów, "wężowa kolumna". 
Muszę tu jeszcze o czymś napisać.
Był , umieszczony na dachu loży honorowej, rydwan Boga Heliosa zaprzężony w cztery rumaki. Dzieło Lizypa, nadwornego artysty Aleksandra Wielkiego. Przeszło długą drogę zanim trafiło na Konstantynopolski Hipodrom. Też zostało zrabowane przez Krzyżowców, a może przeniesione.

 Dziś , rumaki kwadrygi, zdobią portyk bazyliki Św. Marka w Wenecji. ( zdjęcie z internetu.)
Nareszcie koniec:)

Polskie paranoje.

1.Niedomagania polskiej służby zdrowia, osiągnęły chyba szczyty Himalajów.
Człowiek chory na raka, spędza w szpitalnej izbie przyjęć , siedząc na krześle, 11 godzin i wraca do domu z niczym!  Każdy inny podobnie. Przez lata działania tej , podobno służby, czas się wydłuża.

2.Człowiek ubezwłasnowolniony z racji częściowej niepoczytalności, kradnie w sklepie batonik za 99 groszy. Zostaje osądzony i skazany na więzienie, bo nie zapłacił grzywny w wysokości 40 zł. Chociaż nawet sądzony być nie powinien. Naczelnik więzienia czytając papiery skazanego, płaci z własnej kieszeni te 40zł.   Za co sam zostaje oskarżony!!!!!

Tak się zastanawiam. Czy w Polsce, logiczne myślenie , przestaje istnieć?
Gdzie my żyjemy?

Hipodrom w Stambule.

       Jeśli komuś się wydaje, że łatwo jest napisać taki post, to jest w błędzie. Niektóre daty są dokładnie znane, inne są niby znane, ale pewności co do wielu faktów, nie ma nikt.
Budowę Hipodromu rozpoczął  w 203 roku, Septymiusz Sewer. 

                                                    Septymiusz Sewer      (zdj. z internetu).
Przez kilka wieków, kolejni władcy, dodawali coś od siebie, poprawiali lub przebudowywali budynek cyrku. Tak, tak, cyrku. Bo czymże on był, jeśli nie cyrkiem. Ponieważ odbywały się tam wyścigi rydwanów, nazywano go również Hipodromem. Do rozbudowy Hipodromu przyczynił się również Konstantyn Wielki.
Jak to często bywa, budynek cyrku był również miejscem, gdzie miały miejsce rozgrywki polityczne, gdzie okazywano niezadowolenie dla władcy.

 

Seledynowe kropki wyznaczają, mniej więcej, dawny teren Hipodromu. Dziś, pewnie nie da się, bez wykopalisk, określić ściśle wielkości tego miejsca. Ogólnie wiadomo, że Hipodrom miał 350-500 metrów długości i 117-50 metrów szerokości. Wiadomo, że miał 40 rzędów ławek. Widownia mieściła 40-100 tys ludzi. Warszawski Stadion Dziesięciolecia też tylu, podobno, mógł pomieścić.

Ruiny hipodromów są w wielu miejscach na Świecie .

To obraz przedstawiający ruiny Hipodromu w Stambule.   (zdj. z internetu)

                                          Wirtualna makieta hipodromu (zdj. z internetu).
Tak mógł wyglądać. Sądzę, że jedynie podobnie. Coś mi się w tej "makiecie" nie zgadza.
Po zdobyciu Konstantynopola przez Krzyżowców w 1204 roku, zaczęły się grabieże i niszczenie tego miasta.
W 1453 roku, Konstantynopol zdobyli Turcy! Tym samym skończyło się Średniowiecze.
Za panowania sułtana Ahmeda Kamisi,  kamienie z cyrku-hipodromu wykorzystano do budowy Błękitnego Meczetu, a Hipodrom przemianowano na Koński Plac.
Plac stał się areną wielu wydarzeń. Tu w 1826 roku miała miejsce rzeź janczarów. Zbuntowali się , ponieważ Sułtan postanowił rozwiązać ich korpus.
Na tym placu odbywało się, na przestrzeni wieków, wiele interesujących historycznie, zdarzeń.

Fragment Hipodromu. W głębi, Hagia Sophia.

Błękitny Meczet.

Jedyną pamiątką po Konstantynie, jest egipski obelisk o wys.19,6m. z XV wieku .p.n.e  pokryty hieroglifami z imieniem Totmesa III. Został sprowadzony przez Teodozjusza a postawiony w 390 roku przez Konstantyna właśnie.

Nie wiadomo, kto i kiedy go postawił. Ma 32 m wysokości. Prawdopodobnie pochodzi z IV-V wieku. Odnowiono go w X wieku, za panowania Konstantyna VII Porfirogenety i jego syna Romana II. Stąd nazwa, obelisk Konstantyna.
Na Hipodromie znajduje się jeszcze Wężowa kolumna z brązu.

Przedstawia trzy splecione węże. Miała ta kolumna wysokość 8 metrów, wg. innych źródeł 6,5. Została odlana w 479r. p.n.e. przez Greków. Symbolizuje zwycięstwo greckich polis nad Persami, w bitwie pod Platejami. Początkowo miała ona kształt trzech węży trzymających na głowach złotą urnę o średnicy 2 m. Zanim trafiła do Stambułu, zniknęła urna. W czasach osmańskich zniszczono głowy węży.  Jedna z nich jest wystawiona w Muzeum Archeologicznym w Stambule, druga w British Museum w Londynie. Obecnie kolumna ma wysokość 5.3 m. Kolumna stoi tam od dawna. Wystarczy porównać różnicę poziomu gruntu. Bizantyjczycy używali tej kolumny jako fontanny.

Piękna fontanna  znajduje się też na Hipodromie.

                                               Zdjęcie z internetu.
 Na północnym krańcu Hipodromu, znajduje się fontanna Wilhelma II.
Jedne źródła twierdzą, że została postawiona po wizycie Wilhelma II w Konstantynopolu, inne że została wykonana w Niemczech i  w częściach przywieziona do Konstantynopola. Jedno drugiego nie wyklucza.
 W bezpośredniej bliskości Hipodromu znajdują się: Topkapi - Pałac Sułtana, Hagia Sophia, Błękitny Meczet . Najstarsze zabytki Stambułu.

Resztę zostawię na później:)
Pa:)