Jakoś

niedziela, 1 czerwca 2014

Pergamon.

Miasto - Państwo. Założone prawdopodobnie przez Eolów w VIII w. p.n.e.

Wzgórze, na którym znajdowały się najważniejsze instytucje państwowe.
To jest coś, co trudno opisać. Wzgórze jest koszmarnie wysokie i strome. Wjeżdżaliśmy na górę taksówkami, drogą w postaci serpentyny, zjeżdżaliśmy kolejką linową. Tak, tak, dobrze napisałam , kolejką linową.

Zwiedzając to miasto, ciągle się zastanawiałam, jak starożytni radzili sobie z wchodzeniem na tę górę, wciąganiem budulca. Przypomniałam sobie budowę piramid egipskich i przestałam się dziwić.
Jednak widoki, mimo deszczowej pogody, były bajeczne.

Opisywanie takich miejsc jest niezmiernie trudne. Nie wiadomo, czy skupić się wyłącznie na dniu dzisiejszym, czy sięgnąć do historii starożytnej i opisać dzieje tego miejsca. Bardzo ciekawe, zresztą.
Aleksander Macedoński, swoimi podbojami, zmienił oblicze antycznego świata na zawsze. Już nigdy nic nie było takie jak dawniej, zwłaszcza podbite przez niego państwa, w tym i Pergamon.
W II wieku p.n.e. , zaczęto w Pergamonie wytwarzać pergamin. Ponieważ papirusu z Egiptu nie wolno było wywozić, potrzebny był materiał zastępczy. Pergamin wytwarzano ze skór zwierzęcych. Jako że w Pergamonie hodowano bardzo dużo bydła, materiał do produkcji mieli. Był to wymóg tamtych czasów. Pismo stawało się coraz popularniejsze.

W okolicy miejsca, gdzie są drzewa, znajdował się, w czasach świetności Pergamonu, ołtarz Zeusa.

Obecnie jest on w Muzeum Pergamonu, w Berlinie.

Teraz pokażę zdjęcia tego , co zostało. Czyli ruiny.

Naokoło.

Brama?

Tak wygląda niegdysiejsze królestwo.

Nie wiem co to może być.

Amfiteatr wtopiony w zbocze wzgórza. Jak ja tam weszłam? Szczerze powiem, że podziwiam dawnych budowniczych i architektów za ich wyobraźnię i umiejętności.

To co pozostało.

W dodatku nie wiem co to jest.(Przewodniczka się nie sprawdziła).

Ciągle mokro, czasem kropi deszcz.

Wędrujemy po labiryntach pomieszczeń o nieznanym nam przeznaczeniu.

Następne...

Kolejne.

Boczna ściana "wyszła" prosta, to ta na wprost "się skrzywiła".

Jeszcze takie znalazłam i nie wiem czego to ruiny. Jest tego więcej, tylko było poza zasięgiem mojego aparatu.

Tam nie byliśmy. To miejsce znajduje się na dole , u podstawy pergamońskiej góry.

Te kręgi też i w dodatku nie wiem co to może być i z jakich czasów pochodzi.
Pa:)

niedziela, 25 maja 2014

Troja.

Troja i Pergamon, to były dwa królestwa. Położone, jak na nasze czasy, niedaleko od siebie.
Dziś Troja leży w głębi lądu, lecz wieki temu, była miastem nadmorskim. Popatrzcie na mapę! Dokładnie się przyjrzyjcie i oceńcie odległości.

Czas robi swoje. Kilka tysięcy lat temu, linia brzegowa Azji Mniejszej wyglądała zupełnie inaczej.

Nareszcie, pokonujemy promem Dardanele. Ciągle towarzyszą nam mewy.

Jesteśmy w Azji Mniejszej. Pogoda ponura.
Ciemne chmury wiszą nad ziemią, siąpi deszcz. Za oknami autokaru niewiele widać, a nawet jeśli widać, to te widoki nie nadają się do publikacji.
Troja powinna zostać odkryta W XX wieku. Może nie dokonano by tylu zniszczeń.
Chociaż, kto wie .
Bardzo chciałabym cofnąć się o 3-4 tysiąclecia i przekonać jak było na prawdę.
Wojny tam toczono stale. Jak nie o to, to o coś innego. Dlaczego nie mogło być wojny o piękną kobietę?
Troja nie zachwyciła mnie . Wielka sterta starej zabudowy, w większości zniszczonej. Troji , jak wiadomo, było kilka. Miasta budowano, jedno na drugim. Liczne wojny bardzo się do tego przyczyniły.

Kolejne warstwy zabudowy.

Jak widać, wszystko jest w ruinie. Widoczne są niewielkie fragmenty miasta, lecz trudno je przypisać temu, czy innemu okresowi. Większość jest zbudowana z kamienia.
Tylko fragmenty ceglane mogą ułatwić określenie wieku tych budowli. Lecz też nie do końca. Ciągle pozostajemy w niewiedzy, w sferze domysłów tylko. Gdyby odnaleziono jakiś szkielet... Określenie jego wieku byłoby znacznie prostsze. A tak, nic nie wiadomo.
Teraz będą zdjęcia:)